ពួកគេ ជា មនុស្ស មាន ទេព កោសល្យ ដែល បន្ត ការ ខិត ខំ ប្រឹង ប្រែង ជា អ្នក ដែល យើង មិន ចង់ បោះ បង់ ចោល។

Takumi Uchiyama នាយកប្រតិបត្តិនៃ ក្រុមហ៊ុន Diatec Co., Ltd.

ក្រុមហ៊ុន Diatec Co., Ltd. ដែលមានទីតាំងនៅទីក្រុងតូក្យូ បានចាប់ផ្តើមទទួលយកជនជាតិឥណ្ឌូនេស៊ីក្នុងឆ្នាំ 2017 ហើយបច្ចុប្បន្នមានបុគ្គលិកជាច្រើននៅក្នុងប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី។ លើក នេះ យើង នឹង ណែនាំ ពី សំឡេង តំណាង ក្រុមហ៊ុន គឺ លោក Uchiyama និង ភរិយា ជនជាតិ ឥណ្ឌូនេស៊ី គឺ Wafi។

សំភាសន៍ក្រុមហ៊ុនម្ចាស់ផ្ទះ

ប្រវត្តិរូបក្រុមហ៊ុន

អាស័យដ្ឋាន៖ 4-18-6 Higashikasai, Edogawa-ku, Tokyo
ធុរកិច្ច៖ ការសាងសង់របារពង្រឹង។ល។

ជនបរទេស 5 នាក់ / បុគ្គលិក 21 នាក់ (បុគ្គលិកជំនាញជាក់លាក់ 1 នាក់ / កម្មសិក្សាការីបច្ចេកទេស 4 នាក់ (ទាំងអស់ឥណ្ឌូនេស៊ី)

បោះបង់ការជ្រើសរើស និងចាប់ផ្តើមទទួលយក
វាក៏សំខាន់ផងដែរក្នុងការស្តាប់មតិរបស់ប្រជាជនដោយមិនដាក់ច្បាប់
ខ្ញុំ ចង់ ក្លាយ ជា មនុស្ស ម្នាក់ ដែល អ្នក អាច និយាយ ជាមួយ អំពី ការ ព្រួយ បារម្ភ និង ការ ព្រួយ បារម្ភ របស់ អ្នក។

Wafi ធ្ងន់ធ្ងរជាពិសេសនៅកន្លែងកើតហេតុ

ហេតុអ្វីបានជាអ្នកសម្រេចចិត្តទទួលយក?: រហូតមកដល់ប្រហែល 10 ឆ្នាំមុន យើងបានបន្តជ្រើសរើសបុគ្គលិកទូទៅ និងសិស្សវិទ្យាល័យ ប៉ុន្តែយើងបានបោះបង់ការជួល ដោយសារមនុស្សដែលយើងជួលមានការពិបាកក្នុងការស្នាក់នៅ ហើយចំនួននៃពាក្យសុំពិតជាថយចុះ។ ក្នុងនាមជាអ្នកជំនួស យើងបានចាប់ផ្តើមទទួលពលករបរទេសនៅឆ្នាំ 2017 តាមការណែនាំរបស់សហសេវិក។

តើអ្វីជាការល្អក្នុងការទទួលយកវា?: គាត់បានក្លាយជាទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មានតម្លៃលឿនជាងអ្វីដែលយើងរំពឹងទុក។ ដំបូង ឡើយ ខ្ញុំ មាន ការ ព្រួយ បារម្ភ បន្តិច អំពី ភាព ខុស គ្នា នៃ ភាសា ប៉ុន្តែ ម្យ៉ាង វិញ ទៀត នោះ ជា បញ្ហា តែ មួយ។ លើសពីនេះ ការងារធ្វើពីដែកគោល គឺជាការងាររាងកាយជាមូលដ្ឋាន ដូច្នេះហើយនៅពេលដែលអ្នកបានព្យួរវា វាមិនពិបាកក្នុងការផ្តល់ការណែនាំនោះទេ។ តាមពិតវានៅតែដំណើរការល្អឥឡូវនេះ។

តើ អ្នក មាន ផែនការ អ្វី សម្រាប់ អនាគត?: ជាចុងក្រោយ យើងចង់ឱ្យពួកគេក្លាយជាកម្មករជំនាញលេខ 2 និងអាចធ្វើការក្នុងវិស័យនេះ។ វាជាការពិតដែលថាពួកគេប្រឈមមុខនឹងឧបសគ្គសំខាន់ៗ ដូចជាភាពខុសគ្នានៃភាសា វប្បធម៌ និងសាសនា ដើម្បីធ្វើការ និងរស់នៅក្នុងប្រទេសជប៉ុន។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ ជាជាងគ្រាន់តែបង្ខំវប្បធម៌ និងច្បាប់របស់ជប៉ុនលើពួកគេ វាក៏សំខាន់ផងដែរក្នុងការស្តាប់ការចង់បានរបស់ពួកគេ។ ខ្ញុំតែងតែប្រាប់ពួកគេពីសារៈសំខាន់នៃការនិយាយថាទេចំពោះអ្វីដែលអ្នកមិនចូលចិត្ត។

ការដាក់ពង្រាយដំបូង: ・ ធានាកន្លែងស្នាក់នៅ
・ ឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ក្នុងផ្ទះ
· របស់របរប្រើប្រាស់ប្រចាំថ្ងៃ
· កង់
・ បរិស្ថាន Wi-Fi
· ការជ្រើសរើសអ្នកប្រឹក្សាយោបល់ អ្នកបកប្រែ និងគ្រូបង្រៀន
ល។

រូបភាពប្រព័ន្ធប្រាក់ខែ: · ជំនាញជាក់លាក់ (ប្រាក់ខែគោលប្រចាំខែ) ប្រហែល 237,000 យ៉េន
· កម្មសិក្សាបច្ចេកទេសចាប់ពីឆ្នាំ 2022 (ប្រាក់ខែមូលដ្ឋានប្រចាំខែ) ប្រហាក់ប្រហែល។ 183,000 យ៉េន
កម្មសិក្សាបច្ចេកទេសផ្សេងទៀត (ប្រព័ន្ធប្រាក់ឈ្នួលប្រចាំថ្ងៃ និងប្រចាំខែ) ប្រហាក់ប្រហែល។ 198,000 យ៉េន

គាត់ត្រូវបានគេទុកចិត្តយ៉ាងខ្លាំងពីថ្នាក់លើរបស់គាត់ថាជាទ្រព្យសម្បត្តិដ៏សំខាន់។

ក្នុង នាម ជា មនុស្ស ចាស់ គាត់ ក៏ ណែនាំ កូន ចៅ របស់ គាត់ ដែរ។

សំឡេងមនុស្សធ្វើការនៅលើដី

យើងបាននិយាយជាមួយ Wafi ដែលជាកម្មករជំនាញលេខ 1 ដែលធ្វើការនៅក្រុមហ៊ុន អំពីការងារ និងជីវិតនៅប្រទេសជប៉ុន ក៏ដូចជាគោលដៅរបស់នាងសម្រាប់ថ្ងៃអនាគត។

ក្តី ស្រមៃ របស់ ខ្ញុំ គឺ ថ្ងៃ មួយ បើក ហាង លក់ គ្រឿង បន្លាស់ ម៉ូតូ និង សង់ ផ្ទះ!

វ៉ាហ្វី

វ៉ាហ្វី ទទួលបន្ទុកការងារពង្រឹងនៅការដ្ឋានសំណង់។ ក្រៅ ពី ផ្ញើ ប្រាក់ ត្រឡប់ ទៅ គ្រួសារ លោក បាន មក ប្រទេស ជប៉ុន នៅ អាយុ ១៩ ឆ្នាំ ដោយ មាន ក្តី សុបិន ថា ថ្ងៃ មួយ បើក ហាង លក់ គ្រឿង បន្លាស់ ម៉ូតូ ដែល ខ្លួន ពេញ ចិត្ត និង សង់ ផ្ទះ។ ទោះបីជាគាត់មានការថប់បារម្ភខ្លះៗអំពីជីវិតនៅប្រទេសជប៉ុនក៏ដោយ គាត់អាចសម្របខ្លួនបានយ៉ាងលឿនគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើល។ ប៉ុន្តែបង្គន់ហាក់ដូចជាខុសគ្នា។ "នៅប្រទេសជប៉ុន យើងប្រើក្រដាសបង្គន់ ប៉ុន្តែនៅប្រទេសឥណ្ឌូនេស៊ី យើងមិនប្រើក្រដាសទេ ហើយយើងលាងជាមួយទឹក។ ដូច្នេះខ្ញុំចំណាយពេលបន្តិចដើម្បីស៊ាំនឹងការប្រើប្រាស់បង្គន់។ ប៉ុន្តែបន្ទប់ទឹកផ្កាឈូកមានភាពងាយស្រួល" ។ ដើម្បីជួយពួកគេឱ្យរីករាយនឹងជីវិតរបស់ពួកគេនៅបរទេស ប្រធាន Uchiyama បាននាំពួកគេទៅក្លឹបមួយ។ ចាប់តាំងពីប្រជាជនឥណ្ឌូនេស៊ីទាំងអស់ដែលត្រូវបានស្វាគមន៍នៅក្មេង ពួកគេបានមកព្រោះវាជាកន្លែងដែលពួកគេអាចរីករាយនឹងការរាំ និងតន្ត្រី។ "ខ្ញុំចូលចិត្តរាំ។ វាជាការចងចាំដែលមិនអាចបំភ្លេចបាន"។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំធ្លាប់រស់នៅប្រទេសជប៉ុន ហើយចូលចិត្តជិះកង់នៅថ្ងៃសម្រាករបស់ខ្ញុំ។ "ខ្ញុំបានទៅកន្លែងទឹកក្ដៅពីមុនមក។ វាពិតជាល្អណាស់ ព្រោះវាផ្តល់ឱ្យអ្នកនូវអារម្មណ៍នៃសេរីភាព ប៉ុន្តែខ្ញុំនៅតែមានអារម្មណ៍ខ្មាស់អៀនបន្តិចក្នុងការស្រាត ដូច្នេះខ្ញុំបានចូលទៅក្នុងអាងហែលទឹក"។ ខ្ញុំនៅក្មេងនៅឡើយ ហើយរីករាយនឹងពេលវេលារបស់ខ្ញុំនៅក្នុងវិស័យនេះ ហើយខ្ញុំកំពុងខិតខំប្រឹងប្រែងជារៀងរាល់ថ្ងៃដើម្បីធ្វើឱ្យសុបិនរបស់ខ្ញុំក្លាយជាការពិត។

គំនិតផ្តួចផ្តើមរបស់ក្រុមហ៊ុនម្ចាស់ផ្ទះ

នាយកនិងអ្នកគ្រប់គ្រងទូទៅ
លោក Mitsuo Kobayashi

ការដ្ឋានសំណង់គឺជាកន្លែងដែលមានគ្រោះថ្នាក់ច្រើន ហើយសូម្បីតែការដួលរលំក៏អាចបណ្តាលឱ្យមានរបួសផងដែរ។ តើ យើង អាច ធ្វើ ឱ្យ មនុស្ស យល់ ពី កន្លែង ដែល មាន គ្រោះ ថ្នាក់ និង ធ្វើ ការ បាន យ៉ាង ដូច ម្ដេច ទោះ ជា យើង មិន អាច ប្រាស្រ័យ ទាក់ទង គ្នា បាន ល្អ ដោយ ប្រើ ភាសា ក៏ ដោយ? ម្យ៉ាងទៀត ពេល អ្នក យល់ ថា គ្រោះថ្នាក់ ហើយ ប្រាប់ គេ ថា វា គ្រោះថ្នាក់ តើ គេ នឹង យល់ ទេ? ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាមានបញ្ហាជាមួយនឹងការទំនាក់ទំនងនោះ។ ប្រសិនបើនរណាម្នាក់រងរបួស មិនត្រឹមតែធ្វើឱ្យពួកគេឈឺចាប់ប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាក៏នឹងបង្កបញ្ហាដល់កន្លែងធ្វើការទាំងមូលផងដែរ។ ដូច្នេះហើយ យើងត្រូវប្រាកដថាពន្យល់ខ្លឹមសារការងារ និងការគ្រប់គ្រងសុវត្ថិភាពឱ្យបានហ្មត់ចត់ និងប្រុងប្រយ័ត្នបំផុត។ ទោះបីជាពួកគេនិយាយថា "បាទ បាទ / ចាស" ឬ "ខ្ញុំយល់" យើងបានពិនិត្យម្តងហើយម្តងទៀត ដើម្បីមើលថាតើពួកគេពិតជាយល់ហើយឬនៅ ហើយយើងត្រូវប្រាកដថាពួកគេត្រូវបានចាត់តាំងដោយជនជាតិជប៉ុនម្នាក់នៅលើទីតាំងជាមូលដ្ឋាន ហើយមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យធ្វើការតែម្នាក់ឯងឡើយ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ អត្រាកំណើនលឿនជាងអ្វីដែលខ្ញុំរំពឹងទុក។ ដោយផ្ទាល់ ខ្ញុំគិតថានេះគឺដោយសារតែភាពខ្លាំងរបស់ពួកគេ ការបើកចំហរបស់ពួកគេ និងការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ពួកគេផ្ទាល់ក្នុងការយល់។ ការងារបេតុងពង្រឹងពាក់ព័ន្ធនឹងកម្លាំងពលកម្មរាងកាយច្រើន ប៉ុន្តែកម្មករទាំងនេះមានកម្លាំងផ្លូវចិត្តដើម្បីអនុវត្តវាពេញមួយថ្ងៃដោយមិនត្អូញត្អែរ។ ម្យ៉ាងទៀត ដោយឃើញការប្រឹងប្រែងទាំងនេះ ខ្ញុំជឿថាពួកគេសុទ្ធតែជាមនុស្សមានទេពកោសល្យ ដែលយើងមិនចង់បោះបង់។

កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងដើម្បីកាត់បន្ថយចម្ងាយ

ដើម្បីឱ្យការងារដំណើរការទៅដោយរលូនបន្ទាប់ពីពួកគេត្រូវបានទទួលយក វាជាការចាំបាច់ដំបូងសម្រាប់ពួកគេឱ្យស៊ាំនឹងបរិយាកាសនៅនឹងកន្លែង។ ដូច្នេះហើយ ពួកយើងបានយកចិត្តទុកដាក់យ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីធានាថាពួកគេអាចធ្វើសមាហរណកម្មទៅក្នុងក្រុមមនុស្សវ័យចំណាស់ជនជាតិជប៉ុន ដែលនឹងបង្រៀនពួកគេពីការងារនៅនឹងកន្លែង។ ដោយសារឧបសគ្គខាងភាសា និងវប្បធម៌ ខ្ញុំបារម្ភពីដំបូងថា តើពួកគេអាចចូលបានដែរឬអត់ ប៉ុន្តែសិស្សទាំងនោះមានភាពស្មោះត្រង់ ហើយមិនយូរប៉ុន្មានក៏ចូលចិត្តមនុស្សចាស់។ ប៉ុន្តែ ពួក គេ ក៏ មាន ការ ព្រួយ បារម្ភ និង ការ ព្រួយ បារម្ភ ផ្ទាល់ ខ្លួន ផង ដែរ។ ក្នុង នាម ជា ប្រជាជន ជប៉ុន យើង មាន គ្រួសារ និង មិត្តភ័ក្តិ នៅ ប្រទេស ជប៉ុន ហើយ យើង មាន មនុស្ស ជុំវិញ ខ្លួន យើង អាច និយាយ ជាមួយ នឹង អារម្មណ៍ របស់ យើង ប្រសិន បើ មាន អ្វី កើត ឡើង។ ប៉ុន្តែ តើ មាន មនុស្ស បែប នេះ នៅ ជប៉ុន ទេ? នោះធ្វើឱ្យខ្ញុំព្រួយបារម្ភបន្តិច។ បើអាច យើងចង់មានវត្តមានបែបនោះ។

Wafi និយាយថា "ការងារពង្រឹងគឺពិបាកប៉ុន្តែផ្តល់រង្វាន់" ។

ដំបូន្មានសម្រាប់ក្រុមហ៊ុនពិចារណាទទួលយកពលករបរទេស

នៅពេលដែលយើងចាប់ផ្តើមដំបូង មនុស្សមួយចំនួនបានធ្លាក់ខ្លួនឈឺដោយសារកំដៅក្នុងកំឡុងខែក្តៅ។ ពេលខ្ញុំសួរថា "សុខសប្បាយទេ?" ពួកគេឆ្លើយថា "ខ្ញុំមិនអីទេ" ។ ប៉ុន្តែ ទោះ មើល បែប ណា ក៏ មិន ល្អ ដែរ។ ខ្ញុំ គិត ថា គាត់ មិន អាច និយាយ បាន ទេ ថា ស្ថានភាព បច្ចុប្បន្ន របស់ គាត់ ឬ អារម្មណ៍ គាត់ យ៉ាង ម៉េច។ ក្នុង ករណី បែប នេះ ការ មិន ឆ្លើយ តប ឱ្យ បាន ត្រឹម ត្រូវ អាច នាំ ឱ្យ មាន ផល វិបាក ដែល មិន អាច ត្រឡប់ មក វិញ បាន។ ប្រសិនបើអាចធ្វើបាន ខ្ញុំចង់ឱ្យក្រុមហ៊ុននានាមានស្មារតីក្នុងការបង្កើតប្រព័ន្ធដែលអនុញ្ញាតឱ្យមានទំនាក់ទំនងប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ។